« boşver aldırma | Main | Arkana dahi bakma, bas pedala! »

19 October 2014

Comments

Feed You can follow this conversation by subscribing to the comment feed for this post.

i

Tanrı'nın insanlardan bile acımasız bi figüran olarak dolandığı film benim için. Punisher, destroyer'dan öte bir yanını görmedim.
Melekler dünyaya düştüğünde çamura bulanıp taş kesilir. Ancak böyle bir tecrübe ile Tanrı'yı tanıma imkanına sahip olurlar. Filmde yönetmenin düştüğü hata filmi Tanrı'yı tanıma gibi bir çaba içine girmeden çekmesi sanırım. Kötü'yü teşhis o kadar da zor olmuyor zira. Bizi zorluyor ama zor olmuyor.

Yol izi

Ne tuhaf, hiç acımasız gelmedi bana:) aslında haklısın, öyle de gözükme olasılığı yüksekmiş. herhalde datamdan bunu görme hali silinmiş:))) adamın çekim gücü de olabilir duyduğum. adam öyle göstermiş olsa bile görmemiş olma olasılığım var. kuşlar, çiçekler, böcekler diye diye izliyorum. fİlmden aklımda kalan en belirgin şey tohumlar oldu. Düşmüş melekler, ne tuhaftır ki onlarla olan iletişimi dahi hoş geldi bana. Ceza bile bir iletişim şekli, yeterki yaratıcı olsun öbür ucunda... Kendi tanrısını tanıttı sonuçta. Benimkine benzemese de böyle bir derdi olması, varoluşla bu kadar uğraşması hoşuma gidiyor bu adamın. Benim izlediğim tanrı figürü yoğun iletişim halinde olanıydı.

i

"Tanrı'yı tanıma çabasına girmemesi" tam bir niyet okuma oldu sanırım:) yönetmenin kastı mıdır değil midir bilemem meleklerin başına gelen "taş olma hali " bir ceza değil lütûf aslında. Latif birer ışık hüzmesi iken taşa dönen ama asl'a yani tam bir bilişe taşl'lı bir yoldan geçerek giden küçük bir hikaye kaldı aklımda.
Bunu gördün mü? Ben sevdim çok hepi-topu 16 parça..:)
http://www.imdb.com/title/tt2183404/

i

http://www.youtube.com/watch?v=smZhzpfh-sI şöyle şahane şarkılar var içinde:)))

yolizi

Rectify... İlk fırsatta başlayacağım. İnşallah bolca dizi izlemeye vaktim olacak:) İnşallah. Bu arada şarkı direkt essaouria denen kente ışınladı beni... Senegal'den yeni gelmiş insanlarla köy muhabbeti yapma hali...Nedense şarkıyı Mısır'da kalan yarın gönderiyor gibi... selam i...

yolizi

ilk iki bölümü izledim. Bi ikiz tepeler atmosferi de var sanki...

i

izlemedim hiç.ben de başlayayım ilk fırsatta.)

yolizi

Oooooo çok eski bir dizi. izlerken eşsiz ve tuhaftı:) Şu an aynı etkiyi yapar mı bilmiyorum.Hatta sanmam:) Bir dene bakalım. Kasabada kimin öldürdüğü belli olmayan bir genç kızın hikayesi ve harika müzikleri vardı. David Lynch yapımı. Tuhaf bir ruh hali ile dizi esir ediyordu kendine. Küçük yaştaydım. Kesinlikle müzik çok etkiliydi. Hipnotik bir yanı vardı.
http://www.youtube.com/watch?v=srqIymNRVYc

i

Lynch ile knuştum bir şeyler ayarlayacakmış:)
http://www.cnnturk.com/video/dizi/twin-peaks-ikiz-tepeler-ekranlara-donuyor

(diziyi ararken buldum.)

yolizi

Müzik direkt o günlere ışınlıyor beni... Enteresan, o yıllardaki seçeneksizliğimiz de beğeniyi arttırmış olabilir. Rectify'a başladım ama yarıda bıraktım. Biraz dizi izleyememe hali de var. Öyle şeyler... 2016'da... Yaşarsak inşallah diyelim.

Verify your Comment

Previewing your Comment

This is only a preview. Your comment has not yet been posted.

Working...
Your comment could not be posted. Error type:
Your comment has been saved. Comments are moderated and will not appear until approved by the author. Post another comment

The letters and numbers you entered did not match the image. Please try again.

As a final step before posting your comment, enter the letters and numbers you see in the image below. This prevents automated programs from posting comments.

Having trouble reading this image? View an alternate.

Working...

Post a comment

Comments are moderated, and will not appear until the author has approved them.

Your Information

(Name is required. Email address will not be displayed with the comment.)

Sevgili Ziyaretçi, Gittiğim şehirleri yazacağımı sanıyordum blogu açarken. Evet yazdım onları da. Belki yine yazarım. Var olan, tanımlanabilen ve tanımlanamayan herşeyin bizi sürekli dönüştürdüğü bir yaşamda olduğumu daha fazla kanıksadıkça, ölüme kadar devam edecek bu anlama hadisemin bir eşlikçisi oldu bu blog. Minicik davranışlarımızda dahi kendimizi ve içinde olduğumuz evreni nasıl dönüştürdüğümüzü keşfettikçe minik minik adımlamaya başladım hayalimdeki evrene doğru. Değişmesi gereken ve ertelediğimiz binlerce şey var, kendimize ve yaşama dair... Başkaldıramadığımız, razıymış gibi durduğumuz ama hiç içimize sinmeyen haksızlıklar var. Küçücük değişimleri küçümseyen-ölümü yok sayan bir sistemde, bir dönüşme, bir ölümü hatırlama, doğru yönü saptama denemesidir yaptığım. Beceremesem de bu yola çıkmak dahi güzeldir. Bu yolda ölmek dahi güzeldir. Öyle diyor karıncalar...
Blog powered by Typepad
Member since 08/2010

son yazılar

son okumalar